جایگاه عزاداری در فرقه سیاسی تابنده

cover.2436.200x200

 

دیدگاه‌های مختلفی در علل کم رنگی واقعه عاشورا در تصوف بیان شده است ولی حرام دانستن عزاداری بر امام حسین (علیه السلام) توسط بزرگان تصوف امری قابل انکار است که از آن می‌توان به عنوان رونمایی از ماهیت تصوف نام برد.


پايگاه خبري فرقه،
 با بررسی منابع و سخنرانی‌های بزرگان صوفیه نکته ای که حائز اهمیت است و به راحتی به چشم می‌خورد دوری این تفکرات از مواضع و عقائد بزرگان دین است. تفکراتی که در آن کربلا و عاشورا هیچ جایگاهی ندارد و صلح کل جایگزین آن شده است.
 
صلح کلی که در زمان مراسم درگذشت اقطاب گذشته فراموش می‌شود و در موقعیت‌های سیاسی حساس به دست فراموشی سپرده می‌شود.
 
دیدگاه‌های مختلفی در علل کم رنگی واقعه عاشورا در تصوف بیان شده است ولی حرام دانستن عزاداری بر امام حسین (علیه السلام) توسط بزرگان تصوف امری قابل انکار است که از آن می‌توان به عنوان رونمایی از ماهیت تصوف نام برد.
 
در صفحه ۵۶ کتاب نفحات الانس ذکر شده است که عبد القادر گیلانی، عزاداری برای امام حسین (علیه السلام) حرام می‌داند!
و یا نورعلی تابنده قطب سیاسی فرقه دراويش گنابادي بار‌ها در مراسم سخنرانی خود جلسات عزاداری را مورد نقد قرار داده است و در مواقعی کامل آن را انکار کرده است!
 
نمونه ای از افاضات قطب دراویش در این مورد را مرور می کنیم:
 
۱-پیام نوروزی سال ۸۱
 
دو عید داریم یکی عید قربان و دیگری عید فطر که مراسم رسمی عبادی مثل نماز خواندن در آن برقرار کرده‌اند و یک عید هفتگی داریم که جمعه است. پس عزا نداریم.
 
۲-نوروز سال ۸۱
 
در زمان ائمه یاد حضرت به این اسم و به این رسم نبود.
 
۳-محرم سال ۸۸
 
 امام حسین اشک نمی‌خواهد
 
۴-محرم سال ۸۹
 
این‌ها فکر کردند که با باید فقط بنشینیم گریه کنیم اگر قرار است گریه کنیم باید دوازده ماه گریه کنیم آن هم به حال خودمان! گریه‌ای که بی‌اختیار باشد اشکال ندارد!
 
۵- مراسم ۲۵ مهر۹۲
 
هرچه جشن و پایکوبی کنید خوب است عزا معنی ندارد برای اینکه عزای که می‌گیرید؟ عزای خودتان که نمی‌گیرید همه به دنیا می‌آیند و از دنیا می‌روند اینکه عزا ندارد، شادی کنید
فرقه نيوز
.

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

.